Turystyczna Konwencja – umowa międzynarodowa , najczęściej dwustronna, upraszczająca Zasady z Ruchu transgranicznego w obrębie rejonu turystycznie atrakcyjnego, odwiedzanego przez obywateli stron Umowy. Pierwsza Tego rodzaju Polskiej konwencję zawarła z Czechosłowacja w 1925 , byłą na Konwencja Turystyczna Pomiędzy Rzecząpospolitą POLSKA Republika Czeskosłowacką, podpisana Dnia 30 Maja 1925 r. W Pradze od , od wag opublikowana Dz. U. nr 57 poz. 333. Weszła ona w ycie 12 czerwca 1926 roku , obejmując Polskie, Czeskie i słowackie Tereny przygraniczne w rejonie Śląska , Tatr íBeskidu Wschodniego .

Po II wojnie światowej i zmianach Granic przedwojenna konwencja przestała obowiązywać. Przez lata pięćdziesiąte , cza okresie stalinizmu , Randki kraje bloku wschodniego , izolowały Swoje terytoria, Nie zezwalając swym obywatelom na jest przekraczanie bez granic spełnienia licznie piętrzonych warunków, przez co “mały Ruch Turystyczny” praktycznie zamarł. Dopiero po nieznacznym złagodzeniu Polityki podpisano (weszła w Życie Latem 1961 ) Czechosłowacja z podobną Do przedwojennej konwencję, w ktorej uwzględnione Były oprócz Tatr takze Sudety – CZESKIE i Polskie Karkonosze, A takze Atrakcyjna dla obywateli Czechosłowacji zachodnia Część Ziemi Kłodzkiej i Jeziora Otmuchowskiego.

Po ” Jesieni Ludów ” i liberalizacji przepisów dotyczących przekraczania Granic przez obywateli byłych państw komunistycznych Polsko-Czechosłowacka konwencja Turystyczna straciła rację bytu, o rozpadzie PO Czechosłowacji, o wejściu pozniej zrobić Placu Unii Europejskiej Polski, Czech i Słowacji Stała SIĘ całkowitym anachronizmem, bowiem zgodnie z europejska konwencją o Ochronie Praw człowieka i podstawowych Wolności , każdemu obywatelowi przysługuje Prawo do swobody poruszania siÄ ™, w Tym Też Prawo opuszczenia kazdego Kraju SIĘ i skierowania do innego swobodnie wybranego TAM, jeżeli zostanie przyjęty.