Dziedzictwo kulturowe Niematerialne (. Ang Niematerialnego Dziedzictwa Kultury ) – przekazywane z Pokolenia na pokolenie Praktyki, wiedza , wyobrażenia, idee i Wartości, Umiejętności, tradycje , Przekazy, ale Też związane Z Nimi artefakty , przedmioty i MIEJSCA. Nasza Tworzy grupową , narodowa , etniczna Badz religijna tożsamość . Poczucie przynależności zrobić Wzmacnia Grupy, społeczności CZY wspólnoty .

Informacje ogólne

Niematerialne dziedzictwo kulturowe JEST jednocześnie Tradycyjne, Współczesne i Żywe – reprezentuje Nie TYLKO odziedziczone tradycje przeszłości, ale takze współcześnie, twórczo przekształcane Praktyki, w ktorých uczestniczą przedstawiciele Różnych Grup Społecznych i kulturowych. Zjawiska niematerialnego dziedzictwa kulturowego ewoluują w odpowiedzi na zmieniające się otoczenie, stanowiąc ogniwo łączące teraźniejszośćz przeszłością i swoją przyszłością. Dzieki twórczym przekształceniom dziedzictwo niematerialne pozostaje wciąż Aktualne dla kultywujących je Grup Społecznych, dając im poczucie tożsamości i ciągłości w Czasie. Tak długo Jak w żywych, zmieniających SIĘ przejawach Dziedzictwa niematerialnego pozostanie dziesięć Sam rdzeń znaczeniowy układ kodujący Wartości danej Grupy tak długo przetrwa JEJ tożsamość.

Dziedzictwo kulturowe Niematerialne, MIMO Iż kruche, JEST istotnym czynnikiem w procesie utrzymywania różnorodności kulturowej w obliczu zjawisk takich Jak postępująca globalizacja . Niematerialnego Dziedzictwa kulturowego Zrozumienie rozmaitych społeczności pomaga w prowadzeniu od międzykulturowego dialogui dodaje do wzajemnego poszanowania innych tytułów życia. Niematerialne dziedzictwo kulturowe jest niekoniecznie piękne, oryginalne czy wyjątkowe. Wszystkie przejaw tego samego cennika dla tych, którzy go pracują i udostępniają im poczucie przynależności do ich wspólnoty. Każde z tych zjawisk ma najwyższą wartość dla kultywującej społeczności. Zjawisko to nie jest możliwe.

Definicja UNESCO

Definicja “niematerialne dziedzictwo kulturowe” zmienia się w ciągu ostatnich dziesięcioleci. Te konwencje zostały przyjęte przez UNESCO w Konwencji z 2003 r. w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego . Artykuł 2. Konwencji określa niematerialne dziedzictwo kulturowe jako:

Praktyki, wyobrażenia, Przekazy, wiedzę i Umiejętności – Jak rowniez związane z nimi Instrumenty, przedmioty, artefakty i Przestrzeń kulturowa – Które wspólnoty, Grupy I, W niektórych przypadkach, Jednostki uznają za Część własnego Dziedzictwa kulturowego. Aby niematerialne dziedzictwo kulturowe, przekazywane Z Pokolenia NA pokolenie, żart nieświeże odtwarzane przez wspólnoty i Grupy wagowo Relacji Z ICH otoczeniem, oddziaływaniem Przyrody i Ich Historią oraz zapewnia im poczucie tożsamości i ciągłości, przyczyniając SIĘ W dziesięć sposób zrobić Wzrostu Poszanowania dla różnorodności kulturowej oraz ludzkiej kreatywności. Dla celów niniejszej Konwencji, uwaga bedzie skierowana wyłącznie na TAKIE niematerialne dziedzictwo kulturowe, Które JEST zgodne z istniejącymi instrumentami międzynarodowymi w dziedzinie Praw człowieka,

W tym samym artykule Konwencji z 2003 r. UNESCO sporządza pięciokrotnie (własin), w których się znajduje. Zjawiska się jak najniższy domeny. Są do:

I Przekazy ustne tradycje, W Tym język Jako nosník niematerialnego Dziedzictwa kulturowego – domena obejmuje olbrzymią ilość różnorodnych środków wyrazu ustnych, m.in. przysłowia , Zagadki , opowieści, rymowanki , legendy , mity , poematy i pieśni epickie, zaklęcia , Modlitwy , śpiewy , recytacje, przedstawienia dramatyczne INNE i. Z zakresu Tradycji Zjawiska i przekazów ustnych przenosza wiedzę, Wartości kulturowe i Społeczne oraz tworzą Pamięć zbiorowa .

Widowiskowe sztuki – DOMENA obejmuje muzyke wokalną i instrumentalna , taniec , teatr , pantomima , Poezje śpiewaną , widowiska i WIELE innych zjawisk. Łącza Formy ekspresji kulturowej będące wyrazem ludzkiej kreatywności , Które mozna znaleźć rowniez w innych dziedzinach niematerialnego Dziedzictwa kulturowego.

Wieści władcze ceramicznych techniką tradycyjną.

Zwyczaje , rytuały i obrzędy świąteczne – DOMENA obejmuje Praktyki, Które organizują Życie społeczeństw Grup I I I SA Wspólne istotne dla Wieluniu spośród Ich członków. Fundamentalne znaczenie Maja, ponieważ potwierdzają tożsamość Tych, którzy je praktykują.

Wiedza i praktyka przyrody i wszechświata – córka techniczna, tzw. jak-wiem , o Umiejętności takze, Praktyki i wyobrażenia rozwinięte Wsród społeczeństw poprzez Ich Interakcje ZE środowiskiem naturalnym. Postrzegania wszechświata Moga Sposoby wyrażać SIĘ page in, tradycjach ustnych, uczuciach przywiązania Do konkretnego MIEJSCA, wspomnieniach, duchowości CZY światopoglądzie . Wpływają w dużej mierze na wyznawane Wartości iKolei SA oo Te kształtowane przez Środowisko Naturalne i świat, Który otacza Dana wspólnotę.

Umiejętności związane z rzemiosłem tradycyjnym – Rzemiosło Tradycyjne stanowi Być moze najbardziej materialny przejaw niematerialnego Dziedzictwa kulturowego. Jednak Konwencja UNESCO z 2003 r. przede Wszystkim Umiejętności Dotyczy i Wiedzy, ktorých Rzemiosło i rękodzieło wymaga, Nie Zas samych Produktów rzemieślniczych. Działania na Rzecz Ochrony Tego typu Dziedzictwa Nie powinny zatem skupiać SIĘ wykonywanych na zabezpieczaniu przedmiotów, ale na zachęcaniu rzemieślników, ABY kontynuowali prace SWOJĄ i przekazywali Umiejętności i wiedzę Swoim następcom, zwłaszcza w obrębie własnych społeczności.

Ochrona

Przewlekłe niematerialne dziedzictwo kulturowe ABY, potrzebne SA Środki różniące SIĘ od Tych, wykorzystywanych zrobić Ochrony Zabytków , Miejsc i przestrzeni Naturalnych. Ochrona rozumiana JEST here Jako utrwalenie Tego Dziedzictwa , zachowanie i przekazanie następnym pokoleniom iść, CO sprawia ZE JEST Ono wciąż Żywe, a może jednocześnie SIĘ zmieniać i dostosowywać. Przede Wszystkim przekazywania Dotyczy Wiedzy , Umiejętności i znaczenia . Przekazywanie niematerialnego Dziedzictwa kulturowego MA MIEJSCE wtedy, KIEDY osoby W je kultywujące i inni członkowie danej społeczności przekazują je Dalej na formalne i nieformalne Różne sposoby. Takiego Dziedzictwa często Przekazywanie obejmuje Komunikowanie znaczenia, Historiii powiązanych Wartości, A nawet uznanie i docenianie danego wyrazu kultury. Zachowanie Dziedzictwa niematerialnego oznacza starania wspólnot i Osób je kultywujących, mające na celu Utrzymanie ciągłości w zakresie praktykowania Tego Dziedzictwa na przestrzeni Czasu.

ABY dziedzictwo niematerialne wciąż bylo Żywe, Musi pozostać istotne dla danej kultury, Być regularnie praktykowane i przyswajane w obrębie społeczności i Pomiędzy pokoleniami. Działania mające na celu ochronę muszą zatem ZAWSZE angażować wspólnoty, aw niektórych przypadkach Grupy takze Jednostki, Które kultywują TAKIE dziedzictwo. Społeczności samo muszą Brać udział w identyfikowaniu i definiowaniu niematerialnego Dziedzictwa kulturowego: Do ​​własnie jednego decydują o Tym, Które Praktyki stanowią Część Ich Dziedzictwa kulturowego. Wszelkie działania proponowane przez Instytucje I OSOBY z zewnątrz muszą zostać skonsultowane i rozwinięte w porozumieniu i za Zgoda Przedstawicieli zainteresowanych społeczności.

Bibliografia

  • Narodowy Instytut Dziedzictwa: niematerialne.nid.pl ( pol. ) . [dostęp 2013-01-10].
  • UNESCO: unesco.org/culture ( ang. ) . [dostęp 2013-01-10].
  • Polski Komitet ds. UNESCO: www.unesco.pl ( pol. ) . [dostęp 2013-01-10].
  • UNESCO: Konwencja o ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego ( ang. ) . [dostęp 2013-01-10].
  • Janet Blake (2006). Na UNESCO w Komentarzu do Konwencji Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego, Instytutu Sztuki i Prawa, ISBN 1-903987-09-1