Šumljak Ivan (Ur. 6 sierpnia 1899 w Žalecu ZM. 14 lutego 1984 ) – słoweński działacz Turystyki górskiej, znakarz i twórca Słoweńskiego Szlaku Górskiego .

Urodził SIĘ 6. sierpnia 1899 w Žalcu . Trzy lata mial KIEDY, został bez Rodziców: oboje; Byli nauczycielami, oboje; zmarli na jest gruźlicę . Po Tym zajmowali SIĘ NIM dziadkowie. Wcześnie zdecydował sie na Zawód nauczycielski. W Mariborze w latach 1913/14 uczęszczał nie Oddziału wyrównawczego Szkoły średniej, potem zas do 1918 mariborskie Kolegium Nauczycielskie, Które skończył z wyróżnieniem . 1919 Ww uczył Šoštanju , potem Kolegium wag IW chłopięcej Szkole Publicznej nr 3 W Mariborze. W 1921 wyróżnieniem zdał egzamin Z Z zawodowy języka słoweńskiego i niemieckiego ; potem uczył w Szkole średniej w Mariborze. Się Też oo Zaznajomił językiem angielskimiw 1937 na The City of London College zdał egzamin z tego języka; został sekretarzem angielskiego klubu.

Zaraz po wkąteniu się później w to gestapowcy ; zamknięteto go w zajęcie. Pierwszym transportem wygnali go z żoną do Serbii ( Jagodina ). Jesienią 1941 dzieje się w banackim Kovinie . W 1944 przeprowadził się do Medzimurja , gdzie znajduje się schronienie u rodziców. W wyzwolonej Murcii Sobóle chwile istnienia w gazecie, w 1945 r. W stosunku do Mariboru, gdzie byłem pierwszym dyrektorem kolegium nauczycielskiego. Trochę czasu uczył się w gimnazjum, 1960.

Później jeszcze grzecznościowo się angażuje. W ostatnich latach intensywnie zajmował się językiem francuskim .

Już bardzo wcześnie, w latentnych dzieciach, pokochał góry; zasługa JEGO aby byla Babci wag Šoštanju , Która iść wysyłała z różnymi sprawami Do gospodarzy Wysoko w górach, Albo iść zachęcała, by Znów zażywał Ich piękna. Jako student w 1914 roku wstąpił do oddziału podrawskiego w Rušach . Po wojnie dużo chodził po bliskim Pohorju , które przywróciło zdrowie, zwiedzał górę w innych miejscach Słowenii. W 1945 wszyscy turyści górscy z radością przywitali odnowienia zburzonych schronisk. Pod profesjonalnym przewodniczych inż. J. Jelenca mariborscy turyści pospieszyli do ruin Mariborskiego schroniska i jeaktualizowali w kilka miesięcy. Później zajęli się jeszcze Ribniškim schroniskiem, Zawiązały się przy tym przyjacielem więzi. PD (Towarzystwo Górskie) Maribor pod głosurą inż. F. Degna wzmacniało się i rosło. Prof. Šumljak w organizacji pod nazwą operatora i dwadzieścia lat.

„Przy Tej Pięknej, ale Bardzo samotniczej pracy MA Człowiek Sporo Czasu na rozmyślanie i zgłębianie. Dnia na to odpoczywałem Któregoś Črnim vrhu . Ulgę Poczułem: Szlak z Mariboru zrobić Slovenj Gradca byl Odnowiony i na nowo oznaczony … przed soba miałem Piękny Widok na Część słoweńskich ziem: Plešivec, Smrekovec, Sawińskie góry , Część Karawanków , W TLE Kawałek Julijców . Przyszła Myśl: a gdyby Randki te MIEJSCA połączyć pojedynczym Szlakiem, Który przez szedł Dalej, przez Cale słoweńskie Terytorium iz powrotem zrobić Mariboru! Się Pomysł Urodził słoweńskiej transwersali . Ja wysłałem zapisałem Pomysł Do związku, Tam Propozycje przyjęli. Transwersala miała ISC mniej więcej tak: Maribor – Pohorje – Plešivec (Uršlja Góra) – Smrekovec – Raduha – ALPY Kamnicko-Sawińskie – Karawanki – ALPY Julijskie – przedalpie – Nano – Postojna – Kočevsko – Gorjanci – Dolina Zamkow – BOHOR – Boc – Część Slovenskich goric. – Maribor “ Po latach kilku SIĘ JEGO Pomysł urzeczywistnił. Byl zadowolony. „Stale spotykam na transwersali Wesołych Ludzi, Grupy i samotników, Starych i Młodych, którzy zdecydowali SIĘ spędzić Część swojego Wolnego na Tym szlaku. Z rozmawiam licznymi; wszyscy Sa podekscytowani. Tranwersala zwabiła Ich na Długi szlak, z którego wrócą zdrowi, dumni iz duża wiedza. “

Turystów chodzi Nia Tysiące, Wieluniu przeszło JA nawet kilkukrotnie: na JEJ wzór powstało WIELE krótszych szlaków łączących i okrężnych Słowenii w, w innych republikach ówczesnej Jugosławii i za granicą, nawet szlaków Międzynarodowych. Ale nie nie bylo zamiarem prof. Zachęcać Turystów zrobić Šumljaka długiego szlaku oo Pohorja zrobić Slavnika Morza i. Chciał Ich przede Wszystkim zainspirować zrobić samodzielnego odkrywania piękna Przyrody i poznawania Ludzi wzdłuż szlaku: „Pozdrawiaj i duzo rozmawiaj z miejscowymi, ktorých spotykasz. Poznasz Ich, poznasz człowieka z gór, z Dolin, zobaczysz Jak Myśli, wspólnie iść smuci, wspólnie iść cieszy. Poznasz człowieka, Który należy Do Tej samej ludzkości, co ty sam … na wszystko, aby patrz, Wszystko To Jest ciekawe, Wszystko Cie wzbogaca! ”

Prawdziwy miłośnik Gór Musi Być Wszystkim W jednej osobie, mineralog i geolog, Botanik i zoolog, antropolog i geograf, Musi byc wrażliwy na sztukę, na Cała materialną i duchowa Kultura Narodu. Jeśli chodzenie po Górach iść uszczęśliwia, bedzie mu Szlak zrobić Tej Wiedzy Otwarty. I Wszystkim Tym Ivan Šumljak tez byl.

„Zanim wstąpisz na szlak, Duchowo SIĘ przygotuj … Ogólnie chodź powoli! Takze powoli SIĘ dojdzie Daleko. Przy Tym uważaj! Patrz na NIE TYLKO w dal, takze świat JEST pod twoimi Nogami Piękny i … ciekawy często stawaj, patrz, słuchaj! … Rysuj, przyjacielu, Wszystko sobie narysuj od w Swoim szkicowniku! … Ale Też fotografuj ! Aby TEZ JEST COS. Jednak rysowanie na więcej. “

O sobie dowcipnie mówił, że jest profesorem “geografii i wszystkiego, co jest w pobliżu”. ponawiał ZAWSZE wyprawy na szlaki górskie, Godziny i Godziny odpoczywał na Szczytach, często cale dni, cieszył SIĘ Widokiem, Wszelkie najmniejsze zmiany rysował i fotografował, do domu zas wracał Szczęśliwy, zachęcony do szukania Wiedzy, Która byłą Kiedyś zapisana O słoweńskich Górach słowami artystycznymi LUB inżynierii, własnymi albo obcymi, chętny do zrobienia.

Twórca byl, współredaktorem i stałym współpracownikiem Pisma planine OB Meji ( ” Góry na to granicy “). Oprócz innych artykułów Napisał Przy czterdziestoleciu PD ( Towarzystwa Górskiego) Maribor dokładną i wyczerpującą kronikę Towarzystwa począwszy od Założenia; Wszystkich o Wiadomościach znalazł ważnych wydarzeniach, rozrzucone w Różnych źródłach drukowanych, gdyż okupant zniszczył cale archiwum towarzystwa.

Jak byl Dokładny Przy Tej pracy, tak troskliwie, nawet po kilka miesiecy, przygotowywał SIĘ zrobić swoich Górskich wykładów. Zagłębiał SIĘ W literatury, zwłaszcza w Planinski vestnik, Ze swojej bogatej Biblioteki wybierał TYLKO Fragmenty te, Które opisywały najwięcej piękna i charakterystyki Kraju w WIELKIEJ i Małej skali Bu, takze w nieznanych szczegółach, Które umiał zaskakująco odkrywać, gdyż Nigdy nigdzie SIĘ Nie spieszył; I Wszędzie widział na rodzimej Ziemi człowieka, ktory na Niej żyje i Pracuje. Źródła, Które Były Już samo z Siebie Żywe na Jeszcze ożywiał swoimi ciepłymi, klarownymi wyjaśnieniami, w ktorých odbijały SIĘ JEGO Szerokie Horyzonty; Nimi Siegal zrobić Serca Wszystkich słuchaczy, Były prawdziwym przeżyciem.

Miłośnicy Gór Nie Mariborscy zapomną JEGO wykładów: Lepote Bohinja ( Piękno Bohinja , 08.02.1972), Po slovenski Planinski transverzali od Slovenj Gradca zrobić Matkovega Kota ( Słoweńską transwersalą Górska od Slovenj Gradca zrobić Matkovego Kotu , 9.1.1973), Góra w CVET ( Góra kwiat I , 20.02.1973), pota Pohorska ( Pohorskie szlaki , 19.02.1974), Triglavski Narodni Park ( Triglavski Park Narodowy , 17.12.1974), sončnem Kozjaku Po ( kanapkami Po słonecznym Kozjaku , 04.03.1975), Svet ob Soči ( Świat nad Soczą , 16.12.1975) Pojdimo V Sawińskich Alpe ( Pójdźmy w ALPY Sawińskie, 11.01.1977), Oj … Slovenske ve gorice (10.1.1978), južnem Pohorju Po ( Po południowym Pohorju , 03.06.1979, NASA Ljuba Dravca (03.11.1980), w Angliji Belgiji PO ( PO Belgii i Anglii , 17,2 0,1981) i Julijske Alpe ( Alpy Julisjkie, 01.3.1983).

Ostatni wykład był związany z dziewięćdziesięcioleciu założenia Słoweńskiego Towarzystwa Górskiego; podczas, gdy prowadził słuchaczy po starych szlakach w Julijcach, prof. Šumljak wskrzesił początkowy okres słoweńskiej turystyki górskiej.

Nikt nie podejrzewał, że go choroba wkrótce odciągnie od ukochanych gór. O swoim wieku często mówił: „Jak chciałbym być całe dwadzieścia lat młodszy!”. I kiedy podejrzewał, że wszystko przemija, wyraził życzenie, by jego prochy rozsypać w pohorskim lesie, który lubił i poznawał całe siedemdziesiąt lat.

Umarł 14. lutego 1984.

Miłośnicy gór, w imieniu których pożegnali się z nim w środku mroźnego zimowego dnia, 18. lutego, prezes PD Maribor matica Srečko Pungartnik i prezes PZS Tomaž Banovec, jeszcze nie mogli wypełnić mu tego życzenia; chętnie by go jeszcze mieli między sobą. A jednak jest jego ostatni ziemski dom niedaleko od spokojnego Pohorja, które patrzy na niego; niedaleko od początku transwersali, którą nam podarował.

Bibliografia

  • Ogłoszone 21. września 1997 w biuletynie Towarzystwa Górskiego Maribor matica , rok I., w 1. numerze. Napisał Franc Vogelnik w rubryce Wielcy ludzie Towarzystwa.